19 czerwca 2026 r. o 17:30, w Bibliotece Sopockiej (Sopoteka) odbył się XXXI finał konkursu poetyckiego „O Złote Pióro Sopotu”. Miałem szczęście uczestniczyć i nawet zostać wywołanym do zdjęcia.
Jury tegorocznego konkursu stanowili: Piotr W. Lorkowski – przewodniczący, Łucja Dudzińska i Łukasz Kamiński. Ocenie podlegało 280 zestawów poetyckich.
W kategorii młodzieżowej (między 16. a 25. rokiem życia) przyznano: Grand Prix Konkursu – Cezaremu Wieczorkowskiemu oraz trzy równorzędne wyróżnienia honorowe:Grzegorzowi Legawskiemu, Aleksandrowi Kloskowskiemu, Grzegorzowi Mielnikowi.
W kategorii młodzieżowej przyznano: Grand Prix Konkursu – Bogumile Salmonowicz oraz także trzy równorzędne wyróżnienia honorowe: Bartoszowi Konstratowi, Wojciechowi Boberowi i Krzysztofowi Niedziałkowskiemu.
Ponadto wyróżnienia drukiem otrzymali: w I kategorii wiekowej do lat 26 – Wojciech Markowski (proza poetycka Stopniowe porzucanie autonomii w stronę tradycji, fragment: ***, Szalony dresiarz żongluje szklanym okiem…), Henryk Peshynski (wiersz: Krwią wyszyte); w II kategorii wiekowej powyżej 26 lat – Małgorzata Południak-Salitra (wiersz: O rozmowach), Paweł Nieczuja-Ostrowski (wiersz: Zegarmistrz), Maciej Proksa (wiersz: perspektywa. błędnik), Adriana Sobkowiak (wiersz: Przepis rodzinny).
Poniżej zamieszczam wyróżniony wiersz:
Zegarmistrz Dziadek był zegarmistrzem pamiętam przygaszone kolory mieszkania na ulicy Słonecznej białe światło tańczące drobinki blat dziwne instrumenty zapach uważności jego szorstkie ręce ze spokojem badał metalowe ciała kruche wnętrza odsłaniał z czułością matki bez nieśmiałości odkrywał tajemnice wielkich umysłów mechaniki życie nauczyło go liczyć na siebie liczył więc śrubki sprężynki trybiki by wszystko się zgadzało gdy zamykał przywrócony życiu drobny mechanizm naprawiając czas w tej krótkiej chwili panował nad losem geniusz z Polesia bezsilny wobec zniszczenia człowieka
